۱- سرود «ایایران» دارای هویت ایرانی و برگی از تاریخ و فرهنگ ایران است.
آهنگ این سرود را استاد روحالله خالقی در شهریورماه سال ۱۳۲۳ و در اعتراض به حضور نیروهای بیگانه در خاک ایران در هنگامه جنگ جهانی دوم، در آواز دشتی در دستگاه شور و با تاثیر از نغمههای حماسی موسیقی محلی بختیاری ساخته است و دکتر حسین گلگلاب نیز شعر شورانگیز آن را با واژههای زیبا و استوار فارسی سروده است.
۲- سرود ایایران، مردمیترین سرود ملی است، چون سرود رسمی هیچ نظام یا حکومتی نبوده است (پیش از انقلاب سرود شاهنشاهی و پس از انقلاب سرودهای “پایندهبادا ایران” و “مهرخاوران” سرودهای رسمی و حکومتی بودند.)
۳- سرود «ایایران»، به هیچ گروه، دسته، و فرقه سیاسی و مذهبی یا ایدئولوژی و نوع حکومت وابستگی ندارد و مورد احترام همه ایرانیان با هر باور و مرام و مسلک است و در آغاز و پایان بسیاری از گردهماییها و همایشهای مردمی به صورت گروهی اجرا یا پخش میشود.
۴- سرود ایایران، با تعصبات نژادی، قومی، زبانی و مذهبی نسبتی ندارد و تنها یکپارچگی ایران و همبستگی ملی در روح آن وجود دارد.
۵- در سرود ایایران، به جز واژههای «فدا»، «دُر»، «دُور» و «نور» که در زبان فارسی پذیرفته شد و شناسنامه فارسی گرفتهاند، همه واژهها فارسی هستند، ولی به دلیل استفاده درست و بجای واژههای فارسی، از یکدستی، روانی و سادگی سرود کم نشده است.
۶- سرود ای ایران در بهمنماه ۱۳۳۲ (فوریه ۱۹۵۴) در كنفرانس بينالمللی بررسی سرودهای ملی به عنوان تاثیرگذارترین، برانگيزانندهترين، ميهنگراترين سرود ملی كشورهای جهان شناخته شد.
۷- سرود ایایران، در ادیبهشتماه ۱۳۹۶ همزمان با روز بزرگداشت فردوسی، از سوی سازمان میراث فرهنگی به شماره ۱۳۹۵ در فهرست آثار ملی کشور ثبت شد.
